Archive for the Nauka i teoria Category

PROGRAM UKRYTY

Przywiązani do idei szkół promu­jących zasadę równych szans, funkcjonaliści radzi są przyjąć, że program szkolny jest rzetelnym instrumentem selekcjonowania i kwalifikowania do różnych katego­rii pracowniczych. Skłania ich to do traktowania programu ukrytego jako identycz­nego dla wszystkich grup uczniów. Również marksistom koncepcja programu ukry­tego wydaje się pożyteczna. W odróżnieniu od funkcjonalistów jednak sądzą, że program ukryty nie jest taki sam dla wszystkich, bo działa zależnie od pochodzenia klasowego dzieci. Ponieważ marksiści nieufnie podchodzą do twierdzenia, że szkolnictwo daje równe szanse, nie przystają na założenie, według którego program ukryty jest prezentowany tak samo wszystkim uczniom, ani że wszystkie dzieci odbierają podobnie ten sam program.

Cześć! Miło mi gościć Cię na moim blogu! Znajdziesz tutaj wiele wpisów z kategorii mediów i reklamy, mam nadzieję, że tematyka bloga Cię zainteresuje i zostaniesz moim czytelnikiem na dłużej. Jeśli masz jakieś pytania to skorzystaj z formularza kontaktowego lub skomentuj wpis, na pewno sie do Ciebie odezwę 🙂

PODDANIE BADANIU

Jean Anyon nawiązuje do tradycji marksistowskiej, by w zgodzie z nią zbadać funkcjonowanie programu ukrytego. Badaniu poddała piąte klasy z pięciu różnych szkół. Stwierdziła, że w każdej klasie wyraźnie inaczej prezentowano poprzez pro­gram ukryty znaczenie takich pojęć, jak praca, własność, reguły, podejmowanie de­cyzji. W dwóch szkołach uczniowie pochodzili z klasy robotniczej, w jednej z kla­sy średniej, w jednej z klasy średni ej-wyższej i w ostatniej z rodzin „elit na wysokich stanowiskach”. Każdą z tych szkół charakteryzował inny styl pedago­giczny. Szkoły różniły się między sobą znacząco pod względem stylu pedagogicz­nego, ale w obrębie szkoły wszystkich przedmiotów nauczano bardzo podobnie.

Cześć! Miło mi gościć Cię na moim blogu! Znajdziesz tutaj wiele wpisów z kategorii mediów i reklamy, mam nadzieję, że tematyka bloga Cię zainteresuje i zostaniesz moim czytelnikiem na dłużej. Jeśli masz jakieś pytania to skorzystaj z formularza kontaktowego lub skomentuj wpis, na pewno sie do Ciebie odezwę 🙂

NA PRZYKŁAD W SZKOLE

Inaczej mówiąc, niezależnie od tego, czy były to lekcje matematyki, języka, przyro­dy, nauki o społeczeństwie, program ukryty w szkole dla dzieci robotniczych był ta­ki sam, ale różnił się od programu ukrytego w czterech pozostałych szkołach. We wszystkich jednak szkołach program ukryty obejmował pojęcia pracy, własności, reguł, władzy. Treść tych pojęć była w każdej szkole inna, a różnice te odpowiadały klasowemu pochodzeniu uczniów. Na przykład w szkole, do której chodzili uczniowie z rodzin robotniczych, większość zadań stawianych dzieciom wymagało uczenia się mechanicznego i pa­mięciowego.

Cześć! Miło mi gościć Cię na moim blogu! Znajdziesz tutaj wiele wpisów z kategorii mediów i reklamy, mam nadzieję, że tematyka bloga Cię zainteresuje i zostaniesz moim czytelnikiem na dłużej. Jeśli masz jakieś pytania to skorzystaj z formularza kontaktowego lub skomentuj wpis, na pewno sie do Ciebie odezwę 🙂

MIEJSCE NA SAMODZIELNE DECYZJE

Dzieciom pozostawiono niewiele miejsca na samodzielne decyzje; na­uczyciele rzadko tłumaczyli, dlaczego zadali daną pracę i jak wiąże się ona z inny­mi zadaniami, ani jakie ma ona ogólniejsze znaczenie. Reguły działania przed­stawiano w formie kroków, których kolejności trzeba koniecznie przestrzegać i z których żadnego nie wolno opuścić. Nic się w tym względzie nie zmieniało na­wet wtedy, gdy uczeń znalazł lepszy sposób wykonania zadania. Anyon pokazuje to na przykładzie następującej rozmowy podczas lekcji matematyki:„Jedna z nauczycielek prowadziła dzieci przez serię kroków, których efektem miało być wykonanie calowej siatki na papierze. Nie poinformowała ich, że to, co robią, to właśnie jest calowa siatka, za po­mocą któiej uczyć się będą pojęcia skali. Powiedziała: »Weżcie linijkę. Przyłóżcie do góiy kartki. Za­znaczcie na kartce punkt odpowiadający kolejnym liczbom na linijce. Teraz przyłóżcie linijkę u dołu kartki…«. W tym momencie jedna z dziewczynek powiedziała, że potrafi zrobić to lepiej w inny sposób. »Nie, nie potrafisz. Ty nie wiesz nawet jeszcze, co ja robię. Rób, jak mówię, bo inaczej jest źle«.

Cześć! Miło mi gościć Cię na moim blogu! Znajdziesz tutaj wiele wpisów z kategorii mediów i reklamy, mam nadzieję, że tematyka bloga Cię zainteresuje i zostaniesz moim czytelnikiem na dłużej. Jeśli masz jakieś pytania to skorzystaj z formularza kontaktowego lub skomentuj wpis, na pewno sie do Ciebie odezwę 🙂

KAŻDY ZNAK

Ta wymuszająca naśladownictwo metoda nauczania charakteryzowała w tej szkole lekcje wszystkich przedmiotów. Na lekcji angielskiego dzieci uczyły się me­chanicznie interpunkcji. Każdemu znakowi przestankowemu odpowiadała jedna re­guła, której w żadnych okolicznościach nie wolno było złamać. Pisania autobiogra­fii uczono się, wypełniając puste miejsca na blankiecie zawierającym pytania w rodzaju „gdzie się urodziłeś?”,, jakie jest twoje ulubione zwierzę?” W szkole tej nauczyciele starali się rozciągnąć absolutną kontrolę nad czasem i przestrzenią oraz utrzymać pełną władzę nad podejmowaniem decyzji.

Cześć! Miło mi gościć Cię na moim blogu! Znajdziesz tutaj wiele wpisów z kategorii mediów i reklamy, mam nadzieję, że tematyka bloga Cię zainteresuje i zostaniesz moim czytelnikiem na dłużej. Jeśli masz jakieś pytania to skorzystaj z formularza kontaktowego lub skomentuj wpis, na pewno sie do Ciebie odezwę 🙂

SZKOŁA DLA DZIECI

O rzeczach w klasie nauczy­ciele mówili, jak o swojej własności, a uczniowie mieli je używać wyłącznie zgo­dnie z poleceniami nauczyciela. Nauczyciele kontrolowali klasę za pomocą bezpo­średnich rozkazów typu „otwórzcie książki”, „cisza”. Szkoła dla dzieci z zamożnej klasy średniej-wyższej wyraźnie kontrastowała ze szkołą dla dzieci z klasy robotniczej. Tu program ukryty przekazywał uderzająco odmienną treść pojęć reguł, władzy i własności. Na lekcjach angielskiego nacisk kła­dziono na swobodne, twórcze wypracowania. Nauczano zasad interpunkcji, ucznio­wie dowiadywali się jednak, że znaki przestankowe mają wydobyć myśl, którą oni pragną przekazać. Prawidłowość interpunkcji była przedmiotem ogólnej dyskusji. Kontrola nad klasą realizowana była poprzez negocjacje.

Cześć! Miło mi gościć Cię na moim blogu! Znajdziesz tutaj wiele wpisów z kategorii mediów i reklamy, mam nadzieję, że tematyka bloga Cię zainteresuje i zostaniesz moim czytelnikiem na dłużej. Jeśli masz jakieś pytania to skorzystaj z formularza kontaktowego lub skomentuj wpis, na pewno sie do Ciebie odezwę 🙂

KONTROLA NAD KLASĄ

Kontrola nad klasą realizowana była poprzez negocjacje. Uczniowie mogli wycho­dzić z klasy bez specjalnej zgody, po prostu pisali swoje nazwisko na tablicy.Studium Anyon jest przykładem, jak marksizm poszerza sposób ujmowania programu ukiytego, aby wykazać, że służy on reprodukcji stosunków produkcji. Uczniowie z klasy robotniczej nauczani są, jak pracować na najniższych szczeblach procesu produkcyjnego. Uczy się ich przestrzegania reguł, których nie rozumieją, wykonywania zadań, których sensu nie widzą, posłuszeństwa wobec poleceń obcej sobie władzy. Uczniowie z klasy średniej-wyższej nauczani są, jak funkcjonować w świecie pracy na względnie wysokich pozycjach.

Cześć! Miło mi gościć Cię na moim blogu! Znajdziesz tutaj wiele wpisów z kategorii mediów i reklamy, mam nadzieję, że tematyka bloga Cię zainteresuje i zostaniesz moim czytelnikiem na dłużej. Jeśli masz jakieś pytania to skorzystaj z formularza kontaktowego lub skomentuj wpis, na pewno sie do Ciebie odezwę 🙂

NAUKA SAMODZIELNEJ PRACY

Naucza się ich pracować samo­dzielnie, samodzielnie oceniać, czy dane reguły odpowiednie są w przypadku da­nych zadań, posługiwać się symbolami, opierać się na wewnętrznej dyscyplinie i negocjować na równych prawach z ludźmi obdarzonymi władzą. Anyon pokazuje jeszcze inny obraz reguł i władzy w szkole dla uczniów z klasy średniej i szkole dla dzieci z rodzin elit kierowniczych. W pierwszej z nich naucza się uczniów form po­stępowania i postaw zgodnych z przyjętymi oraz odnajdywania „prawdziwej odpo­wiedzi” zawartej w autorytatywnym tekście. W drugiej szkole uczniowie są naucza­ni, jak radzić sobie w sytuacjach podobnych do tych, w których jako kierownicy znajdą się w przyszłości.

Cześć! Miło mi gościć Cię na moim blogu! Znajdziesz tutaj wiele wpisów z kategorii mediów i reklamy, mam nadzieję, że tematyka bloga Cię zainteresuje i zostaniesz moim czytelnikiem na dłużej. Jeśli masz jakieś pytania to skorzystaj z formularza kontaktowego lub skomentuj wpis, na pewno sie do Ciebie odezwę 🙂