KINO AMATORSKIE

W gruncie rzeczy jednak wizja „kina autorskiego” nabiera cech enklawy; filmy, które wyłamują się ze wspólnego mianownika i nie odpowiadają przy­jętemu wzorcowi twórczości, zostają automatycznie wyłączone poza nawias uwagi interpretatora, a świat autorów – wbrew Jego przeznaczeniu – zamienia się w rzeczywistość, czy raczej nierzeczywistość, samą dla siebie**. W ramach poszczególnych wariantów autorstwa możliwe są różnego typu po­dobieństwa, analogie rozwojowe i antecedencje: Srif fith poprzedza więcCoppolę, Melies prefiguruje twórczość Starewicza i Zemana, a Keaton i bra­cia Marx pozwalają pełniej określić swoistość Moody Allena. Chodzi tu jed­nak w każdym z wymienionych przypadków o zjawiska analogiczne-, a nie identyczne, i nic nie upoważnia do stawiania ich na całkiem jednako­wej płaszczyźnie.

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

Cześć! Miło mi gościć Cię na moim blogu! Znajdziesz tutaj wiele wpisów z kategorii mediów i reklamy, mam nadzieję, że tematyka bloga Cię zainteresuje i zostaniesz moim czytelnikiem na dłużej. Jeśli masz jakieś pytania to skorzystaj z formularza kontaktowego lub skomentuj wpis, na pewno sie do Ciebie odezwę 🙂
You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.