MIEJSCE NA SAMODZIELNE DECYZJE

Dzieciom pozostawiono niewiele miejsca na samodzielne decyzje; na­uczyciele rzadko tłumaczyli, dlaczego zadali daną pracę i jak wiąże się ona z inny­mi zadaniami, ani jakie ma ona ogólniejsze znaczenie. Reguły działania przed­stawiano w formie kroków, których kolejności trzeba koniecznie przestrzegać i z których żadnego nie wolno opuścić. Nic się w tym względzie nie zmieniało na­wet wtedy, gdy uczeń znalazł lepszy sposób wykonania zadania. Anyon pokazuje to na przykładzie następującej rozmowy podczas lekcji matematyki:„Jedna z nauczycielek prowadziła dzieci przez serię kroków, których efektem miało być wykonanie calowej siatki na papierze. Nie poinformowała ich, że to, co robią, to właśnie jest calowa siatka, za po­mocą któiej uczyć się będą pojęcia skali. Powiedziała: »Weżcie linijkę. Przyłóżcie do góiy kartki. Za­znaczcie na kartce punkt odpowiadający kolejnym liczbom na linijce. Teraz przyłóżcie linijkę u dołu kartki…«. W tym momencie jedna z dziewczynek powiedziała, że potrafi zrobić to lepiej w inny sposób. »Nie, nie potrafisz. Ty nie wiesz nawet jeszcze, co ja robię. Rób, jak mówię, bo inaczej jest źle«.

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

Cześć! Miło mi gościć Cię na moim blogu! Znajdziesz tutaj wiele wpisów z kategorii mediów i reklamy, mam nadzieję, że tematyka bloga Cię zainteresuje i zostaniesz moim czytelnikiem na dłużej. Jeśli masz jakieś pytania to skorzystaj z formularza kontaktowego lub skomentuj wpis, na pewno sie do Ciebie odezwę 🙂
You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.