OBSERWACJA GRUPY

Zharmonizowanie zachowań nie jest po prostu kwestią warunkowania. Jeśli ktoś złamie przyjęty tryb postępowania, na przykład kiedy z tyłu klasy wybuchnie awantura, dzieci patrzą na siebie i na nauczyciela, żeby zorientować się, jak grupa ma postąpić. Rzecz w tym, że wszyscy „aktorzy” są dostrojeni do grupy i odgrywa­ją swoje role według tego, jak formują je interakcje w grupie. Obserwatorowi nie wolno przystąpić do obserwacji z gotowym wyjaśnieniem tego, co dzieje w grupie (na pn:ykład nie wolno mu założyć, że cała grupa uznała za zadanie naukę czyta­nia); musi badać zadanie jako takie, jakie widzi je grupa. Pewien szczegół może ułatwić zrozumienie, o co tu chodzi. Najsłabiej w grupie czyta Róża. Kiedy uczeń wyznaczony do czytania zbliża się do końca fragmentu, a pozostałe dzieci wyciągają rączki w górę, oczy Róży są jak przyklejone do książ­ki; pochyla się nad nią całym ciałem, choć wszyscy odrywają oczy od tekstu .

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

Cześć! Miło mi gościć Cię na moim blogu! Znajdziesz tutaj wiele wpisów z kategorii mediów i reklamy, mam nadzieję, że tematyka bloga Cię zainteresuje i zostaniesz moim czytelnikiem na dłużej. Jeśli masz jakieś pytania to skorzystaj z formularza kontaktowego lub skomentuj wpis, na pewno sie do Ciebie odezwę 🙂
You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.