TREŚĆ RELACYJNA

Kie­dy ktoś powiada do młodszej siostry lub młodszego brata: „Zostaw tę książkę!”, to stwierdza swoje prawa. Społeczne akty komenderowania, wydawania wyroku, skła­dania obietnic zawierają coś więcej niż komunikowanie znaczenia faktycznego. Składanie obietnic to manipulowanie słowami, ale jednocześnie zapowiedź działa­nia w przyszłości. Treść relacyjną komunikować można rozmaicie. Najbardziej oczywisty sposób polega na rozpoczęciu zdania członem, w którym nadawca określa dla odbiorcy swo­je działanie. „Żądam”, „Polecam”, „Radzę” to przykłady, jak nadawca stw ierdza za pomocą słów określony związek między sobą i odbiorcą. Treść relacyjną przekazać można jeszcze inaczej. O zależnościach między nadawcą i odbiorcą komunikuje ton głosu, ubiór lub mundur [sutanna, biały fartuch], otoczenie wybrane do przekazania komunikatu [sala sądowa, rada pedagogiczna]. Nauczyciel przekazuje w klasie naj­rozmaitsze wiadomości relacyjne z zamiarem umocnienia swojego autorytetu.

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

Cześć! Miło mi gościć Cię na moim blogu! Znajdziesz tutaj wiele wpisów z kategorii mediów i reklamy, mam nadzieję, że tematyka bloga Cię zainteresuje i zostaniesz moim czytelnikiem na dłużej. Jeśli masz jakieś pytania to skorzystaj z formularza kontaktowego lub skomentuj wpis, na pewno sie do Ciebie odezwę 🙂
You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.