W KAŻDYM STWIERDZENIU

W każdym stwierdzeniu idzie o dwie rzeczy. Po pierwsze, że dotyczy określo­nej sprawy – pogody, zdolności i sprawowania Janka. Po drugie, że zawiera implicite przekonanie, iż istnieje jakiś autorytatywny sposób sprawdzenia jego prawdziwości (lub fałszu). „Jeśli wątpisz, że pada, wyjrzyj przez okno”, „Sprawdź stopnie Janka w dzienniku”. Możemy także przekazywać osobiste i wartościujące znaczenia fak­tyczne, na przykład: „Jestem smutny”, „To piękny obraz”. W takich przypadkach trud­no o autorytatywny sprawdzian. A właśnie dla większości z nas w komunikowaniu się o to chodzi – chcemy wymieniać się wiadomościami faktycznymi. Rozważmy teraz następującą wypowiedź sędziego w sądzie: „Skazuję oskarżo­nego na pięć lat więzienia i grzywnę w wysokości czterech tysięcy złotych”. Wia­domość :a niesie treść faktyczną o wymierzonej karze, ale także określa relację między sędzią o podsądnym. Treść relacyjna odnosi się do pozycji nadawcy wiado­mości i do pozycji odbiorcy; każda z tych pozycji jest określona względem drugiej.

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

Cześć! Miło mi gościć Cię na moim blogu! Znajdziesz tutaj wiele wpisów z kategorii mediów i reklamy, mam nadzieję, że tematyka bloga Cię zainteresuje i zostaniesz moim czytelnikiem na dłużej. Jeśli masz jakieś pytania to skorzystaj z formularza kontaktowego lub skomentuj wpis, na pewno sie do Ciebie odezwę 🙂
You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.