W PIERWSZEJ FAZIE ROZWOJU KINA

Zwłaszcza w pierwszej fazie swego rozwoju kino nie tyle tworzy nowe wła­sne wyobrażenia autora i autorstwa, co adaptuje już istniejące – czerpane z tradycji innych dziedzin artystycznych. Autor filmowy jest więc: „poetą e- kranu”, „malarzem ruchomych obrazów”, „kompozytorem symfonii wizualnych”, głównym architektem” lub „dyrygentem” kierującym pracą wieloosobowej ekipy realizatorów . Na podobnej zasadzie Erwin Panofsky przyrówna wysiłek twór­czy zespołu pracującego nad filmem do poczynań budowniczych średniowiecznej katedry, Łuigi Chiarini dostrzeże w nim analogią do pracy orkiestry, główny instrument filmowej kreacji – kamera – skojarzony zostanie w znanym koncepcie Alexandre’a Astruca z piórem („camśra-stylo”), a film jako medium zyska z czasem status „powieści XX wieku”.

 

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

Cześć! Miło mi gościć Cię na moim blogu! Znajdziesz tutaj wiele wpisów z kategorii mediów i reklamy, mam nadzieję, że tematyka bloga Cię zainteresuje i zostaniesz moim czytelnikiem na dłużej. Jeśli masz jakieś pytania to skorzystaj z formularza kontaktowego lub skomentuj wpis, na pewno sie do Ciebie odezwę 🙂
You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.